2 Raja-raja 2

Pasal 2

א וַיְהִ֗י בְּהַעֲל֤וֹת יְהוָה֙ אֶת־אֵ֣לִיָּ֔הוּ בַּֽסְעָרָ֖ה הַשָּׁמָ֑יִם וַיֵּ֧לֶךְ אֵלִיָּ֛הוּ וֶאֱלִישָׁ֖ע מִן־הַגִּלְגָּֽל׃
1 Ketika Yang Mahakekal hendak menaikkan Elia ke langit dalam angin badai, Elia dan Elisa berangkat dari Gilgal.
ב וַיֹּאמֶר֩ אֵלִיָּ֨הוּ אֶל־אֱלִישָׁ֜ע שֵֽׁב־נָ֣א פֹ֗ה כִּ֤י יְהוָה֙ שְׁלָחַ֣נִי עַד־בֵּֽית־אֵ֔ל וַיֹּ֣אמֶר אֱלִישָׁ֔ע חַי־יְהוָ֥ה וְחֵֽי־נַפְשְׁךָ֖ אִם־אֶעֶזְבֶ֑ךָּ וַיֵּרְד֖וּ בֵּֽית־אֵֽל׃
2 Lalu Elia berkata kepada Elisa, “Tinggallah di sini, kumohon, sebab Yang Mahakekal telah mengutus aku sampai ke Betel.” Tetapi Elisa menjawab, “Demi Yang Mahakekal yang hidup dan demi hidupmu, aku tidak akan meninggalkan engkau.” Maka turunlah mereka ke Betel.
ג וַיֵּצְא֨וּ בְנֵֽי־הַנְּבִיאִ֥ים אֲשֶׁר־בֵּֽית־אֵל֮ אֶל־אֱלִישָׁע֒ וַיֹּאמְר֣וּ אֵלָ֔יו הֲיָדַ֕עְתָּ כִּ֣י הַיּ֗וֹם יְהוָ֛ה לֹקֵ֥חַ אֶת־אֲדֹנֶ֖יךָ מֵעַ֣ל רֹאשֶׁ֑ךָ וַיֹּ֛אמֶר גַּם־אֲנִ֥י יָדַ֖עְתִּי הֶחֱשֽׁוּ׃
3 Lalu keluarlah rombongan nabi yang ada di Betel menemui Elisa dan berkata kepadanya, “Tahukah engkau bahwa hari ini Yang Mahakekal akan mengambil tuanmu dari atas kepalamu?” Jawabnya, “Aku pun tahu. Diamlah kalian.”
ד וַיֹּאמֶר֩ ל֨וֹ אֵלִיָּ֜הוּ אֱלִישָׁ֣ע ׀ שֵֽׁב־נָ֣א פֹ֗ה כִּ֤י יְהוָה֙ שְׁלָחַ֣נִי יְרִיח֔וֹ וַיֹּ֕אמֶר חַי־יְהוָ֥ה וְחֵֽי־נַפְשְׁךָ֖ אִם־אֶעֶזְבֶ֑ךָּ וַיָּבֹ֖אוּ יְרִיחֽוֹ׃
4 Lalu Elia berkata kepadanya, “Elisa, tinggallah di sini, kumohon, sebab Yang Mahakekal telah mengutus aku ke Yerikho.” Tetapi Elisa menjawab, “Demi Yang Mahakekal yang hidup dan demi hidupmu, aku tidak akan meninggalkan engkau.” Maka sampailah mereka ke Yerikho.
ה וַיִּגְּשׁ֨וּ בְנֵֽי־הַנְּבִיאִ֥ים אֲשֶׁר־בִּֽירִיחוֹ֮ אֶל־אֱלִישָׁע֒ וַיֹּאמְר֣וּ אֵלָ֔יו הֲיָדַ֕עְתָּ כִּ֣י הַיּ֗וֹם יְהוָ֛ה לֹקֵ֥חַ אֶת־אֲדֹנֶ֖יךָ מֵעַ֣ל רֹאשֶׁ֑ךָ וַיֹּ֛אמֶר גַּם־אֲנִ֥י יָדַ֖עְתִּי הֶחֱשֽׁוּ׃
5 Lalu datanglah rombongan nabi yang ada di Yerikho mendekati Elisa dan berkata kepadanya, “Tahukah engkau bahwa hari ini Yang Mahakekal akan mengambil tuanmu dari atas kepalamu?” Jawabnya, “Aku pun tahu. Diamlah kalian.”
ו וַיֹּאמֶר֩ ל֨וֹ אֵלִיָּ֜הוּ שֵֽׁב־נָ֣א פֹ֗ה כִּ֤י יְהוָה֙ שְׁלָחַ֣נִי הַיַּרְדֵּ֔נָה וַיֹּ֕אמֶר חַי־יְהוָ֥ה וְחֵֽי־נַפְשְׁךָ֖ אִם־אֶעֶזְבֶ֑ךָּ וַיֵּלְכ֖וּ שְׁנֵיהֶֽם׃
6 Lalu Elia berkata kepadanya, “Tinggallah di sini, kumohon, sebab Yang Mahakekal telah mengutus aku ke Sungai Yordan.” Tetapi Elisa menjawab, “Demi Yang Mahakekal yang hidup dan demi hidupmu, aku tidak akan meninggalkan engkau.” Maka berjalanlah keduanya.
ז וַחֲמִשִּׁ֨ים אִ֜ישׁ מִבְּנֵ֤י הַנְּבִיאִים֙ הָֽלְכ֔וּ וַיַּעַמְד֥וּ מִנֶּ֖גֶד מֵרָח֑וֹק וּשְׁנֵיהֶ֖ם עָמְד֥וּ עַל־הַיַּרְדֵּֽן׃
7 Lalu lima puluh orang dari rombongan nabi itu pergi dan berdiri berhadapan dengan mereka dari kejauhan, sementara keduanya berdiri di tepi Sungai Yordan.
ח וַיִּקַּח֩ אֵלִיָּ֨הוּ אֶת־אַדַּרְתּ֤וֹ וַיִּגְלֹם֙ וַיַּכֶּ֣ה אֶת־הַמַּ֔יִם וַיֵּחָצ֖וּ הֵ֣נָּה וָהֵ֑נָּה וַיַּעַבְר֥וּ שְׁנֵיהֶ֖ם בֶּחָרָבָֽה׃
8 Lalu Elia mengambil jubahnya, menggulungnya, dan memukul air itu dengannya. Maka air itu terbelah ke sana kemari, sehingga keduanya menyeberang di tanah yang kering.
ט וַיְהִ֣י כְעָבְרָ֗ם וְאֵ֨לִיָּ֜הוּ אָמַ֤ר אֶל־אֱלִישָׁע֙ שְׁאַל֙ מָ֣ה אֶֽעֱשֶׂה־לָּ֔ךְ בְּטֶ֖רֶם אֶלָּקַ֣ח מֵעִמָּ֑ךְ וַיֹּ֣אמֶר אֱלִישָׁ֔ע וִֽיהִי־נָ֛א פִּֽי־שְׁנַ֥יִם בְּרוּחֲךָ֖ אֵלָֽי׃
9 Setelah mereka menyeberang, Elia berkata kepada Elisa, “Mintalah apa yang harus kulakukan untukmu sebelum aku diambil darimu.” Jawab Elisa, “Kumohon, biarlah dua bagian dari rohmu ada padaku.”
י וַיֹּ֖אמֶר הִקְשִׁ֣יתָ לִשְׁא֑וֹל אִם־תִּרְאֶ֨ה אֹתִ֜י לֻקָּ֤ח מֵֽאִתָּךְ֙ יְהִֽי־לְךָ֣ כֵ֔ן וְאִם־אַ֖יִן לֹ֥א יִהְיֶֽה׃
10 Jawab Elia, “Engkau telah meminta sesuatu yang sulit. Jika engkau melihat aku ketika aku diambil darimu, hal itu akan terjadi padamu; tetapi jika tidak, hal itu tidak akan terjadi.”
יא וַיְהִ֗י הֵ֣מָּה הֹלְכִ֤ים הָלוֹךְ֙ וְדַבֵּ֔ר וְהִנֵּ֤ה רֶֽכֶב־אֵשׁ֙ וְס֣וּסֵי אֵ֔שׁ וַיַּפְרִ֖דוּ בֵּ֣ין שְׁנֵיהֶ֑ם וַיַּ֙עַל֙ אֵ֣לִיָּ֔הוּ בַּֽסְעָרָ֖ה הַשָּׁמָֽיִם׃
11 Sementara mereka terus berjalan sambil bercakap-cakap, tiba-tiba muncullah sebuah kereta berapi dengan kuda-kuda berapi, yang memisahkan keduanya. Lalu naiklah Elia ke langit dalam angin badai.
יב וֶאֱלִישָׁ֣ע רֹאֶ֗ה וְה֤וּא מְצַעֵק֙ אָבִ֣י ׀ אָבִ֗י רֶ֤כֶב יִשְׂרָאֵל֙ וּפָ֣רָשָׁ֔יו וְלֹ֥א רָאָ֖הוּ ע֑וֹד וַֽיַּחֲזֵק֙ בִּבְגָדָ֔יו וַיִּקְרָעֵ֖ם לִשְׁנַ֥יִם קְרָעִֽים׃
12 Elisa melihatnya, lalu ia berseru, “Bapaku, bapaku! Kereta Israel dan pasukan berkudanya!” Kemudian ia tidak melihatnya lagi. Lalu ia memegang pakaiannya sendiri dan mengoyakkannya menjadi dua koyakan.
יג וַיָּ֙רֶם֙ אֶת־אַדֶּ֣רֶת אֵלִיָּ֔הוּ אֲשֶׁ֥ר נָפְלָ֖ה מֵעָלָ֑יו וַיָּ֥שָׁב וַֽיַּעֲמֹ֖ד עַל־שְׂפַ֥ת הַיַּרְדֵּֽן׃
13 Kemudian ia memungut jubah Elia yang telah jatuh dari atasnya, lalu ia kembali dan berdiri di tepi Sungai Yordan.
יד וַיִּקַּח֩ אֶת־אַדֶּ֨רֶת אֵלִיָּ֜הוּ אֲשֶׁר־נָפְלָ֤ה מֵֽעָלָיו֙ וַיַּכֶּ֣ה אֶת־הַמַּ֔יִם וַיֹּאמַ֕ר אַיֵּ֕ה יְהוָ֖ה אֱלֹהֵ֣י אֵלִיָּ֑הוּ אַף־ה֣וּא ׀ וַיַּכֶּ֣ה אֶת־הַמַּ֗יִם וַיֵּֽחָצוּ֙ הֵ֣נָּה וָהֵ֔נָּה וַֽיַּעֲבֹ֖ר אֱלִישָֽׁע׃
14 Lalu ia mengambil jubah Elia yang telah jatuh dari atasnya, memukul air itu, dan berkata, “Di manakah Yang Mahakekal, Allah Elia?” Ketika ia pun memukul air itu, terbelahlah air itu ke sana kemari, lalu Elisa menyeberang.
טו וַיִּרְאֻ֨הוּ בְנֵֽי־הַנְּבִיאִ֤ים אֲשֶׁר־בִּֽירִיחוֹ֙ מִנֶּ֔גֶד וַיֹּ֣אמְר֔וּ נָ֛חָה ר֥וּחַ אֵלִיָּ֖הוּ עַל־אֱלִישָׁ֑ע וַיָּבֹ֙אוּ֙ לִקְרָאת֔וֹ וַיִּשְׁתַּחֲווּ־ל֖וֹ אָֽרְצָה׃
15 Ketika rombongan nabi yang ada di Yerikho melihatnya dari seberang, mereka berkata, “Telah turun roh Elia ke atas Elisa.” Lalu mereka datang menyongsongnya dan bersujud di hadapannya sampai ke tanah.
טז וַיֹּאמְר֣וּ אֵלָ֡יו הִנֵּה־נָ֣א יֵֽשׁ־אֶת־עֲבָדֶיךָ֩ חֲמִשִּׁ֨ים אֲנָשִׁ֜ים בְּנֵֽי־חַ֗יִל יֵ֣לְכוּ נָא֮ וִיבַקְשׁ֣וּ אֶת־אֲדֹנֶיךָ֒ פֶּן־נְשָׂאוֹ֙ ר֣וּחַ יְהוָ֔ה וַיַּשְׁלִכֵ֙הוּ֙ בְּאַחַ֣ד הֶהָרִ֔ים א֖וֹ בְּאַחַ֣ת הגיאות [הַגֵּאָי֑וֹת] וַיֹּ֖אמֶר לֹ֥א תִשְׁלָֽחוּ׃
16 Mereka berkata kepadanya, “Lihatlah, pada hamba-hambamu ini ada lima puluh orang yang kuat. Biarlah mereka pergi mencari tuanmu, kumohon, kalau-kalau angin dari Yang Mahakekal telah mengangkatnya lalu melemparkannya ke salah satu gunung atau ke salah satu lembah.” Tetapi Elisa menjawab, “Jangan kalian suruh mereka pergi.”
יז וַיִּפְצְרוּ־ב֥וֹ עַד־בֹּ֖שׁ וַיֹּ֣אמֶר שְׁלָ֑חוּ וַֽיִּשְׁלְחוּ֙ חֲמִשִּׁ֣ים אִ֔ישׁ וַיְבַקְשׁ֥וּ שְׁלֹשָֽׁה־יָמִ֖ים וְלֹ֥א מְצָאֻֽהוּ׃
17 Tetapi mereka terus mendesaknya sampai ia merasa malu, lalu ia berkata, “Suruhlah mereka pergi.” Maka mereka menyuruh lima puluh orang pergi, dan orang-orang itu mencari selama tiga hari, tetapi tidak menemukannya.
יח וַיָּשֻׁ֣בוּ אֵלָ֔יו וְה֖וּא יֹשֵׁ֣ב בִּירִיח֑וֹ וַיֹּ֣אמֶר אֲלֵהֶ֔ם הֲלֽוֹא־אָמַ֥רְתִּי אֲלֵיכֶ֖ם אַל־תֵּלֵֽכוּ׃
18 Lalu kembalilah mereka kepadanya, sementara ia masih tinggal di Yerikho. Ia berkata kepada mereka, “Bukankah sudah kukatakan kepada kalian: Jangan pergi?”
יט וַיֹּ֨אמְר֜וּ אַנְשֵׁ֤י הָעִיר֙ אֶל־אֱלִישָׁ֔ע הִנֵּה־נָ֞א מוֹשַׁ֤ב הָעִיר֙ ט֔וֹב כַּאֲשֶׁ֥ר אֲדֹנִ֖י רֹאֶ֑ה וְהַמַּ֥יִם רָעִ֖ים וְהָאָ֥רֶץ מְשַׁכָּֽלֶת׃
19 Lalu penduduk kota itu berkata kepada Elisa, “Lihatlah, kami mohon, letak kota ini baik, seperti yang tuanku lihat sendiri. Tetapi airnya buruk, dan negeri ini menyebabkan kematian penduduknya.”
כ וַיֹּ֗אמֶר קְחוּ־לִי֙ צְלֹחִ֣ית חֲדָשָׁ֔ה וְשִׂ֥ימוּ שָׁ֖ם מֶ֑לַח וַיִּקְח֖וּ אֵלָֽיו׃
20 Lalu ia berkata, “Ambilkanlah bagiku sebuah buli-buli baru dan taruhlah garam di dalamnya.” Maka mereka membawakannya kepadanya.
כא וַיֵּצֵא֙ אֶל־מוֹצָ֣א הַמַּ֔יִם וַיַּשְׁלֶךְ־שָׁ֖ם מֶ֑לַח וַיֹּ֜אמֶר כֹּֽה־אָמַ֣ר יְהוָ֗ה רִפִּ֙אתִי֙ לַמַּ֣יִם הָאֵ֔לֶּה לֹֽא־יִהְיֶ֥ה מִשָּׁ֛ם ע֖וֹד מָ֥וֶת וּמְשַׁכָּֽלֶת׃
21 Lalu ia pergi ke mata air itu, melemparkan garam ke dalamnya, dan berkata, “Beginilah firman Yang Mahakekal: ‘Telah Kusehatkan air ini; dari situ tidak akan timbul lagi kematian ataupun hal yang merenggut nyawa penduduk.’”
כב וַיֵּרָפ֣וּ הַמַּ֔יִם עַ֖ד הַיּ֣וֹם הַזֶּ֑ה כִּדְבַ֥ר אֱלִישָׁ֖ע אֲשֶׁ֥ר דִּבֵּֽר׃ (פ)
22 Maka air itu menjadi sehat sampai hari ini, sesuai dengan perkataan yang telah diucapkan oleh Elisa.
כג וַיַּ֥עַל מִשָּׁ֖ם בֵּֽית־אֵ֑ל וְה֣וּא ׀ עֹלֶ֣ה בַדֶּ֗רֶךְ וּנְעָרִ֤ים קְטַנִּים֙ יָצְא֣וּ מִן־הָעִ֔יר וַיִּתְקַלְּסוּ־בוֹ֙ וַיֹּ֣אמְרוּ ל֔וֹ עֲלֵ֥ה קֵרֵ֖חַ עֲלֵ֥ה קֵרֵֽחַ׃
23 Lalu ia naik dari sana ke Betel. Ketika ia sedang berjalan mendaki di jalan, keluarlah anak-anak kecil dari kota itu dan mengolok-olok dia. Mereka berkata kepadanya, “Naiklah, hai botak! Naiklah, hai botak!”
כד וַיִּ֤פֶן אַֽחֲרָיו֙ וַיִּרְאֵ֔ם וַֽיְקַלְלֵ֖ם בְּשֵׁ֣ם יְהוָ֑ה וַתֵּצֶ֨אנָה שְׁתַּ֤יִם דֻּבִּים֙ מִן־הַיַּ֔עַר וַתְּבַקַּ֣עְנָה מֵהֶ֔ם אַרְבָּעִ֥ים וּשְׁנֵ֖י יְלָדִֽים׃
24 Lalu ia menoleh ke belakang, melihat mereka, dan mengutuk mereka dalam nama Yang Mahakekal. Maka keluarlah dua ekor beruang betina dari hutan dan mencabik-cabik empat puluh dua orang anak dari antara mereka.
כה וַיֵּ֥לֶךְ מִשָּׁ֖ם אֶל־הַ֣ר הַכַּרְמֶ֑ל וּמִשָּׁ֖ם שָׁ֥ב שֹׁמְרֽוֹן׃ (פ)
25 Kemudian ia pergi dari sana ke Gunung Karmel, dan dari sana ia kembali ke Samaria.
Pasal SebelumnyaPasal Berikutnya